1. Co powinno zawierać zgłoszenie faktu paczkowania (lub importu towarów paczkowanych)? Więcej





2. Czy jest określony formularz zgłoszenia faktu paczkowania lub importu (sprowadzenia) towarów? Więcej





3. Do kogo wysłać zgłoszenie faktu paczkowania lub importu (sprowadzenia) towarów?Więcej





4. W jakich sytuacjach i w jaki sposób należy dokonać obowiązku aktualizacji danych zawartych w zgłoszeniu faktu paczkowania lub importu (sprowadzenia) towarów? Więcej





5. Kto podlega ustawie o towarach paczkowanych? Więcej
   





6. Kto jest importerem a kto sprowadzającym w rozumieniu ustawy o towarach paczkowanych? Więcej





7. Co jest towarem paczkowanym w rozumieniu ustawy? Więcej





8. Czy ustawa o towarach paczkowanych wdraża dyrektywy UE? Więcej





9. Czy przyrządy pomiarowe stosowane w procesie paczkowania podlegają kontroli metrologicznej? Więcej





10. Jakie są metody kontroli towarów paczkowanych? Więcej





11. Jakie są dopuszczalne błędy ilości towaru paczkowanego w opakowaniu (w tym nadmiaru towaru)? Więcej





12. Jakie oznaczanie towaru wynika z ustawy o towarach paczkowanych? Więcej





13. W jakich warunkach przedsiębiorca może stosować metodę referencyjną? Więcej





14. Czy system kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego może się opierać na dowolnej metodzie statystycznej? Więcej





15. Jakie są oznaczenia na butelce miarowej? Więcej





16. Które kontrole są bezpłatne, a które płatne i w jakiej wysokości? Więcej





17. Kto i w jakim stopniu ponosi odpowiedzialność za zgodność ilości rzeczywistej produktu z ilością deklarowaną (nominalną) na opakowaniu towaru paczkowanego oraz jakie są sankcje za wprowadzenie do obrotu partii towarów paczkowanych niespełniających wymagań? Więcej

Jeżeli wśród powyższych pytań nie znajduje się odpowiedź na Państwa problem prosimy o kontakt telefoniczny pod numerem (022) 581-9504 lub wysłanie zapytania na adres towpacz@gum.gov.pl.

Odpowiedzi na pytania:

1. Co powinno zawierać zgłoszenie faktu paczkowania (lub importu towarów paczkowanych)?

Obowiązek zgłaszania faktu paczkowania wynika z art. 12 ustawy o towarach paczkowanych - ustawie o towarach paczkowanych podlegają paczkujący, zlecający paczkowanie i paczkujący na zlecenie.

Natomiast obowiązek zgłaszania faktu importu (sprowadzenia) towarów paczkowanych wynika z art. 13 ustawy o towarach paczkowanych - ustawie o towarach paczkowanych podlegają importerzy i sprowadzający. Określenie „importer" ma zastosowanie wyłącznie do przedsiębiorców sprowadzających towary paczkowane z krajów spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG). Natomiast sprowadzający, to przedsiębiorca wprowadzający do obrotu towary paczkowane pochodzące z krajów EOG i nieoznaczone znakiem „e”.

Zgłoszenia należy dokonać nie później niż w terminie 7 dni od dnia rozpoczęcia paczkowania produktów lub od dnia wprowadzenia towarów paczkowanych po raz pierwszy do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgłoszenie powinno zawierać co najmniej następujące informacje:
• firmę zgłaszającego,
• siedzibę (miejsce zamieszkania) i adres zgłaszającego,
• firmę zlecającego paczkowanie i jego siedzibę (miejsce zamieszkania) i adres, gdy zgłaszającym jest paczkujący na zlecenie lub firmę paczkującego na zlecenie i jego siedzibę (miejsce zamieszkania) i adres, gdy zgłaszającym jest zlecający paczkowanie,
• deklarację lub dokumentację, o których mowa w art. 10 ustawy, gdy zgłaszającym jest importer lub sprowadzający,
• miejsce paczkowania lub w przypadku towarów importowanych (sprowadzanych) miejsce ich składowania,
• określenie rodzaju paczkowanego produktu ze względu na jego konsystencję,
• informację, czy paczkujący lub zlecający paczkowanie oznacza towary paczkowane wprowadzane do obrotu znakiem „e”, na zasadach określonych w rozdziale 3 ustawy lub informację, czy towary paczkowane importowane są oznaczone znakiem „e”, na zasadach określonych w rozdziale 3 ustawy.

W zakresie punktu 1, 2 i 3 wystarczające jest podanie nazwy firmy przedsiębiorcy i adres jego siedziby (lub adres zamieszkania w przypadku osoby fizycznej), które są używane w obrocie gospodarczym przez zgłaszającego.

W określeniu konsystencji danego produktu może pomóc § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 lipca 2009 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących oznakowań towarów paczkowanych (Dz. U. Nr 122, poz. 1010), gdzie podane są konsystencje: stałe, płynne, półpłynne, maziste. W przypadku wątpliwości w określeniu konsystencji towaru paczkowanego producent może w zgłoszeniu podać opisowo rodzaj towaru wraz z jego konkretną nazwą.

Dodatkowo w zgłoszeniu można podać dane dotyczące kontaktu z przedsiębiorstwem (nr telefonu, fax, e-mail) oraz zakres ilości nominalnych paczkowanych produktów.

Zgłoszenie powinno być sporządzone w formie pisemnej i podpisane przez osobę (lub osoby) do tego uprawnione. Przy wypełnianiu zgłoszenia można skorzystać z przygotowanych formularzy. Formularze zgłoszeniowe

Uwaga. Formularze zgłoszeniowe zamieszczone na stronach internetowych GUM mają charakter tylko przykładowy i nie ma obowiązku ich stosowania, ponieważ ani ustawa o towarach paczkowanych ani akty wykonawcze nie określają wzorów dokumentów zgłoszeniowych. Zgłaszający może dokonać zgłoszenia w dowolnym dokumencie, byleby dokument ten zawierał wszystkie dane wymagane przez ustawę o towarach paczkowanych.

Początek strony

2. Czy jest określony formularz zgłoszenia faktu paczkowania lub importu (sprowadzenia) towarów?

Tak jest określony formularz zgłoszeniowy. Formularze zgłoszeniowe
Formularz po wypełnieniu wszystkich elementów (obowiązkowych i ewentualnie nieobowiązkowych) uzupełniony pieczątką firmową przedsiębiorstwa i podpisem osoby upoważnionej (lub osób uprawnionych) powinien zostać wysłany (listownie lub faxem) do dyrektora okręgowego urzędu miar, właściwego ze względu na miejsce paczkowania lub składowania zgłaszającego fakt rozpoczęcia paczkowania (lub importu/sprowadzenia) produktów (Lista Okręgowych Urzędów Miar – wraz z obszarem działania)

Uwaga. Formularze zgłoszeniowe zamieszczone na stronach internetowych GUM mają charakter tylko przykładowy i nie ma obowiązku ich stosowania, ponieważ ani ustawa o towarach paczkowanych ani akty wykonawcze nie określają wzorów dokumentów zgłoszeniowych. Zgłaszający może dokonać zgłoszenia w dowolnym dokumencie, byleby dokument ten zawierał wszystkie dane wymagane przez ustawę o towarach paczkowanych.

Początek strony 

3. Do kogo wysłać zgłoszenie faktu paczkowania lub importu (sprowadzenia) towarów?

Zgłoszenie faktu paczkowania lub importu (sprowadzenia) towarów powinno zostać wysłane do dyrektora okręgowego urzędu miar, właściwego ze względu na miejsce paczkowania lub składowania zgłaszającego (Lista Okręgowych Urzędów Miar – wraz z obszarem działania)

 Początek strony

4. W jakich sytuacjach i w jaki sposób należy dokonać obowiązku aktualizacji danych zawartych w zgłoszeniu faktu paczkowania lub importu (sprowadzenia) towarów?

Wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 12 i art. 13 ustawy o towarach paczkowanych, przedsiębiorca jest obowiązany zgłosić do dyrektora okręgowego urzędu miar, właściwego ze względu na miejsce paczkowania lub składowania, w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

Zmiany podlegające aktualizacji zgłoszenia to np. zmiana nazwy przedsiębiorcy lub jego adresu, zmiana miejsca paczkownia lub uzupełnienie o nowe miejsce paczkowania, wprowadzanie do obrotu towarów o innej niż dotychczas konsystencji, zaniechanie paczkowania towarów oznaczanych dotychczas znakiem „e”.

Zmiany dokonuje się w formie pisemnej przesyłając informacje do dyrektora okręgowego urzędu miar, właściwego ze względu na miejsce paczkowania lub składowania przedsiębiorcy. (Lista Okręgowych Urzędów Miar – wraz z obszarem działania)

Początek strony  

5. Kto podlega ustawie o towarach paczkowanych?

Ustawa sankcjonuje występujący w kraju podział podmiotów, którzy podlegają ustawie o towarach paczkowanych. Nowe definicje przedsiębiorców, których ustawa dotyczy, wprowadzają ułatwienia, które obowiązują już w ustawodawstwach wielu innych państw członkowskich UE a dotyczą rozkładu odpowiedzialności w przypadku, gdy np. właściciel marki zleca paczkowanie towaru innemu podmiotowi, a sam towar wprowadza do obrotu wyłącznie „w swoim imieniu”. I tak oprócz dotychczasowego paczkującego podlegają ustawie także zlecający paczkowanie i paczkujący na zlecenie a poza dotychczasowym importerem także sprowadzający. Wszyscy ww. przedsiębiorcy podlegają obowiązkowemu zgłoszeniu faktu paczkowania towarów.

Początek strony

6. Kto jest importerem a kto sprowadzającym w rozumieniu ustawy o towarach paczkowanych?

Poza funkcjonującym już pojęciem importera podlega ustawie także sprowadzający. Określenie „importer" ma zastosowanie wyłącznie do przedsiębiorców sprowadzających towary paczkowane z krajów spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG). Natomiast sprowadzający, to przedsiębiorca wprowadzający do obrotu towary paczkowane pochodzące z krajów EOG i nieoznaczone znakiem „e”.

Zgodnie z art. 21 ustawy towary paczkowane oznaczone znakiem „e” na terytorium EOG (i wprowadzone tam do obrotu) są dopuszczone do obrotu na terytorium RP bez konieczności przeprowadzania dodatkowej kontroli, a przedsiębiorcy dystrybuujący takie towary nie podlegają obowiązkowemu zgłoszeniu do organów administracji miar.

 Początek strony

7. Co jest towarem paczkowanym w rozumieniu ustawy?

Jak wynika z art. 2 pkt 1 ustawy o towarach paczkowanych, „towarem paczkowanym" jest produkt umieszczony w opakowaniu jednostkowym dowolnego rodzaju, którego ilość nominalna, jednakowa dla całej partii, odmierzona bez udziału nabywcy, nieprzekraczająca 50 kg lub 50 l, nie może zostać zmieniona bez naruszenia opakowania.

 Początek strony

8. Czy ustawa o towarach paczkowanych wdraża dyrektywy UE?

Tak ustawa o towarach paczkowanych wraz z aktami wykonawczymi wdraża następujące Dyrektywy UE dotyczące towarów paczkowanych:
− Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2007/45/WE z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca zasady dotyczące nominalnych ilości produktów w opakowaniach jednostkowych, uchylająca dyrektywy Rady 75/106/EWG i 80/232/EWG oraz zmieniająca dyrektywę Rady 76/211/EWG (Dz. Urz. UE L 247 z 21.09.2007, str. 17),
− Dyrektywa Rady 75/107/EWG z dnia 19 grudnia 1974 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do butelek wykorzystywanych jako pojemniki pomiarowe (Dz. Urz. WE L 42 z 15.02.1975, str. 14; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 2, str. 169),
− Dyrektywa Rady 76/211/EWG z dnia 20 stycznia 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do paczkowania według masy lub objętości niektórych produktów w opakowaniach jednostkowych (Dz. Urz. WE L 46 z 21.02.1976, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 3, str. 91).

 Początek strony

9. Czy przyrządy pomiarowe stosowane w procesie paczkowania podlegają kontroli metrologicznej?

Przyrządy pomiarowe stosowane do kontroli wewnętrznej ilości rzeczywistej towarów paczkowanych powinny posiadać ważne dowody prawnej kontroli metrologicznej (jeżeli podlegają prawnej kontroli metrologicznej na podstawie odrębnych przepisów) lub deklaracji zgodności.

Przyrządy pomiarowe, które mogą być stosowane w dziedzinach określonych w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach (Dz. U. z 2004 r. Nr 243, poz. 2441, z późn. zm.), w tym w ochronie praw konsumenta, i są określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 27 grudnia 2007 r. w sprawie rodzajów przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej oraz zakresu tej kontroli (Dz. U. z 2008 r. Nr 3, poz. 13) podlegają prawnej kontroli metrologicznej.

Z dobrej praktyki metrologicznej wynika, że przyrządy pomiarowe stosowane przy kontroli towarów paczkowanych nie podlegające obowiązkowi legalizacji powinny być okresowo wzorcowane przez administrację miar lub laboratoria akredytowane w zakresie wzorcowania tych przyrządów. Więcej informacji znajduje się w Poradniku dotyczącym organizacji systemu kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego.
Plik PDF z poradnikiem dla paczkujących

 Początek strony

10. Jakie są metody kontroli towarów paczkowanych?

Zgodnie z § 3 załącznika nr 2 do ustawy o towarach paczkowanych ilość rzeczywistą towaru paczkowanego, wyrażoną w jednostkach masy, wyznacza się bezpośrednio przez pomiar masy. Ilość rzeczywistą towaru paczkowanego, wyrażoną w jednostkach objętości, wyznacza się w zależności od właściwości produktu:
- bezpośrednio przez pomiar objętości,
- pośrednio przez pomiar masy i gęstości.

Błąd pomiaru podczas wyznaczania ilości rzeczywistej towaru paczkowanego nie powinien przekraczać 20 % dopuszczalnej ujemnej wartości błędu ilości towaru paczkowanego (T1).

Więcej informacji na temat metod i przyrządów pomiarowych stosowanych w kontroli towarów paczkowanych znajduje się w Poradniku dotyczącym organizacji systemu kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego.
Plik PDF z poradnikiem dla paczkujących

 Początek strony

11. Jakie są dopuszczalne błędy ilości towaru paczkowanego w opakowaniu (w tym nadmiaru towaru)?

Zgodnie z § 1 załącznika nr 2 do ustawy o towarach paczkowanych partia towarów paczkowanych powinna spełniać jednocześnie następujące wymagania metrologiczne dotyczące:
a) dopuszczalnej ujemnej wartości błędu ilości (niedoboru) towaru paczkowanego,
b) średniej ilości rzeczywistej produktu w opakowaniu w stosunku do jego ilości nominalnej.

Średnia ilość rzeczywista towaru paczkowanego, wyznaczona podczas kontroli partii towaru paczkowanego, powinna być nie mniejsza niż:
a) ilość nominalna towaru paczkowanego w przypadku kontroli całej partii towarów,
b) wartość podana w tabeli 4 załącznika nr 2 do ustawy - dla próbek, które nie ulegają zniszczeniu podczas badania lub w tabeli 5 załącznika nr 2 do ustawy - dla próbek, które ulegają w badaniu zniszczeniu - w przypadku zastosowania statystycznej metody oceny partii.

Dopuszczalną ujemną wartość błędu ilości towaru paczkowanego T1 ustala się zgodnie z podaną poniżej tabelą 1. Tabela 1 (Plik PDF)

W kontrolowanej partii nie więcej niż 2% towarów paczkowanych może mieć błąd ilości towaru paczkowanego co najwyżej dwukrotnie większy niż błąd T1 podany w tabeli 1.

W kontrolowanej partii nie może być towarów paczkowanych, których błąd ujemny przekracza dwukrotną wartość błędu T1 podanego w tabeli 1.

Nie określa się dodatniej wartości błędu ilości towaru paczkowanego T (nadmiaru ilości towaru w opakowaniu).

 Początek strony

12. Jakie oznaczanie towaru wynika z ustawy o towarach paczkowanych?

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o towarach paczkowanych oznakowanie umieszczone na towarach paczkowanych powinno być łatwe do odczytania i dobrze widoczne, a także wykonane w sposób niedający się usunąć bez uszkodzenia opakowania. Poza wymaganiami dotyczącymi oznakowania produktów określonymi w przepisach odrębnych, towary paczkowane wprowadzane do obrotu powinny posiadać następujące oznakowania:
1) nazwę produktu,
2) ilość nominalną produktu,
3) firmę paczkującego, zlecającego paczkowanie, sprowadzającego lub importera.
Z art. 16 ust. 4 ustawy o towarach paczkowanych wynika, że znak „e”, o wysokości co najmniej 3 mm, umieszcza się na opakowaniu obok oznaczenia nominalnej masy lub objętości.

Dodatkowe obowiązki w zakresie oznakowań określa rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 20 lipca 2009 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących oznakowań towarów paczkowanych (Dz. U. Nr 122, poz. 1010).

Więcej informacji na temat oznakowań na towarach paczkowanych znajduje się w pliku Oznaczenia na towarach paczkowanych.

W pliku znajdują się zasady pomiarów wysokości liter i cyfr w oznaczeniu ilości nominalnej oraz przykład obliczeniowy zależności wymiarowych znaku „e” a także wyjaśnienia następujących zagadnień:
- Jakie oznaczanie towaru wynika z ustawy o towarach paczkowanych?
- Czy jest obowiązek oznaczania towarów paczkowanych znakiem „e”?
- Jakie towary mogą być oznaczone znakiem „e”?
- Gdzie jest określony wzór znaku „e”?
- Czy na towarze może być znak „±”?
- Jak należy oznaczać gratis na towarach paczkowanych?
- Jak powinno wyglądać oznaczenie ilości nominalnej na opakowaniu towaru?
- Jaka jest wysokość liter i cyfr w oznaczeniu ilości nominalnej towaru paczkowanego?

Podobne informacje można znaleźć także w prasie specjalistycznej np. kwartalniku „Ważenie, Dozowanie, Pakowanie”, gdzie w Nr 4/2010 r. opublikowany został materiał pt. Oznaczenia na opakowaniach wynikające z ustawy o towarach paczkowanych.

 Początek strony

13. W jakich warunkach przedsiębiorca może stosować metodę referencyjną?

Zgodnie z art. 8 ustawy o towarach paczkowanych paczkujący, importer, sprowadzający lub zlecający paczkowanie jest odpowiedzialny za to, aby towar paczkowany spełniał wymagania określone w ustawie. W szczególności ponosi on odpowiedzialność za zapewnienie, że ilość rzeczywista odpowiada ilości nominalnej podanej na opakowaniu jednostkowym.

Towar paczkowany uznaje się za spełniający powyższe wymagania, jeżeli wynik kontroli partii, do której należy, przeprowadzonej z zastosowaniem metody referencyjnej lub metody o skuteczności co najmniej takiej samej jak skuteczność metody referencyjnej, jest pozytywny.

Opis metody referencyjnej kontroli towarów paczkowanych zawiera załącznik nr 2 do ustawy.

Jeżeli w zakładzie produkcyjnym przyjęto do kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego metodę referencyjną, to należy ją stosować zgodnie z opisem przedstawionym w załączniku nr 2 do ustawy. Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy partia towaru paczkowanego jest to określona liczba jednakowych towarów paczkowanych, o takiej samej ilości nominalnej, zapakowanych w tych samych warunkach i w określonym przedziale czasu. Z § 2 ust. 3 załącznika nr 2 do ustawy wynika, że jeżeli partia brana jest z linii paczkującej, to liczność partii stanowią wszystkie towary przyjęte przez system kontrolny producenta, zapakowane w czasie jednej godziny przy maksymalnej wydajności linii. W zależności od liczności partii pobierana jest próbka towaru paczkowanego definiowana jako pobrana losowo z partii określona liczba towarów paczkowanych, na podstawie której dokonuje się oceny partii (art. 2 pkt 15 ustawy). W przypadku wyboru kontroli nieniszczącej w § 4 i § 6 ust. 3 lit. a załącznika nr 2 do ustawy (w szczególności w Tabeli 2 i 4) określona jest wielkość próbki dla różnej liczby towarów paczkowanych w partii. I tak dla partii o liczności np. 2000 sztuk/godzinę próbka do kontroli wynosi 50 sztuk a w przypadku konieczności wykonania dla poprawnej oceny partii kontroli dwustopniowej wynosi 100 sztuk (2 x 50 sztuk).

 Początek strony

14. Czy system kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego może się opierać na dowolnej metodzie statystycznej?

Zgodnie z art. 9 ustawy o towarach paczkowanych paczkujący lub zlecający paczkowanie jest odpowiedzialny za zorganizowanie i przeprowadzanie kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego. Kontroli dokonuje się przez zbadanie każdej sztuki towaru paczkowanego lub przez zbadanie próbki, zgodnie z przyjętym dowolnym systemem kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego.

Towar paczkowany uznaje się za spełniający powyższe wymagania, jeżeli wynik kontroli partii, do której należy, przeprowadzonej z zastosowaniem metody referencyjnej lub metody o skuteczności co najmniej takiej samej jak skuteczność metody referencyjnej, jest pozytywny (art. 8 ust. 2 ustawy).

Zatem zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w ustawie paczkujący lub zlecający paczkowanie ponosi odpowiedzialność za rzetelność deklarowanej na opakowaniu jednostkowym ilości nominalnej produktu określonej w towarze paczkowanym. Na ww. podmiotach zatem ciążą obowiązki, jakie w tym zakresie przewidują przepisy ustawy, tj. zgłoszenie faktu paczkowania do organów administracji miar, a także zorganizowanie i przeprowadzenie kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego według dowolnej, przyjętej przez siebie metody. Warunkiem jedynie jest, aby wynik kontroli partii towaru przeprowadzonej przy zastosowaniu tej metody był co najmniej taki sam lub lepszy, niż wynik uzyskany przy zastosowaniu metody referencyjnej. Paczkujący i zlecający paczkowanie zatem odpowiedzialny jest za przygotowanie i stosowanie takiego systemu kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego, który powinien zapewnić spełnienie wymagań ustawy w zakresie dotyczącym ilości rzeczywistej produktu w towarze paczkowanym (partie towaru paczkowanego wprowadzone do obrotu powinny spełniać kryteria ich dopuszczalności).

Należy podkreślić, że zgodnie z ustawą o towarach paczkowanych to paczkujący lub zlecający paczkowanie jest odpowiedzialny za to, aby towar paczkowany spełniał wymagania określone w ustawie i za zapewnienie, że ilość rzeczywista odpowiada ilości nominalnej podanej na opakowaniu jednostkowym. A zatem paczkujący lub zlecający paczkowanie opracowując system kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego posiada dowolność jego wyboru, musi być jednak w pełni przekonany o jego prawidłowości tzn. czy przyjęty przez niego system zapewnia skuteczność co najmniej taką jak metoda referencyjna.

 Początek strony

15. Jakie są oznaczenia na butelce miarowej?

Zgodnie z art. 22 ustawy o towarach paczkowanych producent butelek może na własną odpowiedzialność oznaczać je znakiem „3” o wysokości co najmniej 3 mm, stanowiącym gwarancję producenta, że butelka spełnia wymagania określone w ustawie. Wymagania metrologiczne dotyczące butelek miarowych zawiera załącznik nr 4 do ustawy. Wzór znaku „3” określa załącznik nr 5 do ustawy.

Butelka miarowa (art. 23 ustawy) powinna posiadać łatwe do odczytania, dobrze widoczne oraz nieusuwalne oznakowania:
1) na boku, przy krawędzi dna lub na dnie:
a) wartości pojemności nominalnej w litrach, centylitrach lub mililitrach, podane wraz z symbolem zastosowanej jednostki miary, cyframi o wysokości co najmniej:
- 3 mm, jeżeli nominalna pojemność jest nie większa niż 20 cl,
- 4 mm, jeżeli nominalna pojemność jest większa od 20 cl i nie jest większa niż 100 cl,
- 6 mm, jeżeli nominalna pojemność jest większa od 100 cl,
b) znak identyfikacyjny producenta,
c) znak „3”,
2) na dnie lub przy krawędzi dna w sposób zapewniający rozróżnienie z oznakowaniami, o których mowa wyżej, cyframi o tej samej wysokości, w jakich jest wyrażana odpowiednia pojemność nominalna, zgodnie z metodą lub metodami napełniania:
a) wartość pojemności brzegowej wyrażonej w centylitrach bez symbolu cl lub
b) wartość odległości, wyrażonej w milimetrach, od poziomu krawędzi do poziomu napełnienia odpowiadającego pojemności nominalnej z symbolem mm.

Na butelce miarowej nie wolno umieszczać innych oznakowań, podobnych do oznakowań, o których mowa powyżej.

Aktualny rejestr znaków identyfikacyjnych producentów butelek miarowych znajduje się na stronie internetowej Głównego Urzędu Miar (http://gum.bip.ornak.pl/pl/bip/rejestry/).

 Początek strony

16. Które kontrole są bezpłatne, a które płatne i w jakiej wysokości?

Za czynności wykonywane przez Dyrektora właściwego terytorialnie Okręgowego Urzędu Miar związane z kontrolą planową towarów paczkowanych pobierane są opłaty (art. 20 ust. 2 ustawy) zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach.

Za czynności wykonywane przez Dyrektora właściwego terytorialnie Okręgowego Urzędu Miar lub Naczelnika właściwego terytorialnie Obwodowego Urzędu Miar związane z kontrolą doraźną towarów paczkowanych nie pobiera się opłaty (art. 14 ust. 2 ustawy), chyba że w ich wyniku zostanie stwierdzone, że sprawdzona partia towaru paczkowanego nie spełnia wymagań dopuszczenia do obrotu w rozumieniu przepisów ustawy, to w takim przypadku pobierane są opłaty jak za kontrole planowe, o których mowa w art. 20 ust. 2 ustawy.

Wysokość należnych opłat, o których mowa w art. 24 ust. 2 pkt 11 ustawy Prawo o miarach (tzn. za czynności związane z kontrolą towarów paczkowanych) ustala organ administracji miar w drodze decyzji, biorąc pod uwagę charakter, zakres i czas trwania wykonanych czynności oraz obowiązujące stawki godzinowe za czas pracy pracowników administracji miar. Wysokość opłat za ww. czynności oblicza się mnożąc kwotę stawki godzinowej (150 zł - § 1 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 października 2004 r. w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy, Dz. U. Nr 229, poz. 2309 z późn. zm.) przez liczbę godzin, podczas których wykonano czynności. Każda rozpoczęta godzina liczy się jako pełna - zgodnie z § 1 ust. 3 ww. rozporządzenia.

Za czas kontroli uznaje się faktyczny czas trwania czynności kontrolnych u przedsiębiorcy. Zgodnie z § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia w przypadku wystąpienia podczas dokonywania czynności urzędowych dodatkowych kosztów postępowania wysokość opłaty za daną czynność ulega zwiększeniu o te koszty. Za koszty dodatkowe (§ 13 ust. 2), uważa się dodatkowe wydatki bezpośrednio związane z daną czynnością urzędową, poniesione przez administrację miar, a w szczególności koszty:
1) podróży służbowych pracowników administracji miar, w wysokości wynikającej z przepisów wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.);
2) transportu kontrolnych przyrządów pomiarowych, służących do wykonywania czynności urzędowych, do miejsca wykonywania czynności związanych z prawną kontrolą metrologiczną i kontrolą towarów paczkowanych oraz z powrotem, w wysokości stanowiącej iloczyn liczby przejechanych kilometrów i stawki za jeden kilometr, która nie może być wyższa niż:
a) 0,4894 zł - dla samochodu osobowego o pojemności skokowej silnika do 900 cm3,
b) 0,7846 zł - dla samochodu osobowego o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm3,
c) 1,9500 zł - dla samochodu ciężarowego.

Tak więc kontrola planowa dotyczy tylko przedsiębiorców oznaczających towary znakiem „e” i wykonywana jest nie częściej niż raz w roku. Każda kontrola planowa jest płatna a opłata naliczana jest zgodnie z powyższymi zasadami. Natomiast za kontrolę doraźną pobierana jest opłata jak za kontrole planowe, tylko w przypadku, gdy w jej wyniku zostanie stwierdzone, że sprawdzona partia towaru paczkowanego nie spełnia wymagań dopuszczenia do obrotu w rozumieniu przepisów ustawy. W pozostałych przypadkach kontrole doraźne są bezpłatne.

 Początek strony

17. Kto i w jakim stopniu ponosi odpowiedzialność za zgodność ilości rzeczywistej produktu z ilością deklarowaną (nominalną) na opakowaniu towaru paczkowanego oraz jakie są sankcje za wprowadzenie do obrotu partii towarów paczkowanych niespełniających wymagań?

Zgodnie z art. 3 ustawy do obrotu mogą być wprowadzane tylko towary paczkowane spełniające wymagania określone w ustawie.

Paczkujący importer, sprowadzający lub zlecający paczkowanie jest odpowiedzialny za to, aby towar paczkowany spełniał wymagania określone w ustawie. W szczególności ponosi on odpowiedzialność za zapewnienie, że ilość rzeczywista odpowiada ilości nominalnej podanej na opakowaniu jednostkowym (art. 8 ust. 1).

Przepisy karne za naruszenie przepisów ustawy zostały określone w rozdziale 5 ustawy. Poniżej wyszczególnienie sankcji karnych:
1. Podlega karze grzywny (art. 33 ust. 1 i 2), kto paczkuje lub wprowadza do obrotu towary paczkowane oznaczone znakiem „e”, niespełniające wymagań określonych w ustawie dla tego znaku oraz bez zastosowania systemu kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego a także stosując system kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego niespełniający wymagań metrologicznych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, lub narusza przepisy art. 17 ust. 2 i 3.
2. Podlega karze grzywny do 1 000 złotych (art. 33 ust. 3), kto paczkuje lub wprowadza do obrotu towary paczkowane oznaczone znakiem „e” nie dokumentując w sposób określony w art. 18 ust. 1 kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego lub nie przechowując dokumentacji tej kontroli zgodnie z art. 18 ust. 2 i 3 oraz nie udostępnia dokumentacji kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego, w trybie art. 18 ust. 4.
3. Podlega karze grzywny do 1 000 złotych (art. 33 ust. 4), kto paczkuje lub wprowadza do obrotu towary paczkowane oznaczone znakiem podobnym do znaku „e”.
4. Podlega karze grzywny do 3 000 złotych (art. 34), kto paczkuje lub wprowadza do obrotu towary paczkowane, naruszając przepisy art. 6 ust. 2, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 12 ust. 1 i 3 oraz art. 13 ust. 1 i 3.

Powyższe przepisy karne dotyczą przedsiębiorcy w rozumieniu art. 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.

Organy administracji miar są uprawnione także do nałożenia grzywny w drodze mandatu karnego w przypadkach określonych w art. 26 ust. 1 ustawy Prawo o miarach, a w szczególności za:
1) wyrażanie wartości wielkości fizycznych w jednostkach miar innych niż legalne,
2) wprowadzanie do obrotu lub użytkowania, stosowanie bądź przechowywanie w stanie gotowości do użycia przyrządy pomiarowe, podlegające prawnej kontroli metrologicznej, bez wymaganych dowodów tej kontroli lub niespełniające wymagań metrologicznych,
3) użytkowanie przyrządów pomiarowych wykorzystywanych w np. ochronie praw konsumenta i obrocie handlowym, niezgodnie z warunkami właściwego ich stosowania,
4) świadome utrudnianie organom administracji miar wykonywanie ich zadań w zakresie sprawowania nadzoru.

 Początek strony