1. Co powinno zawierać zgłoszenie faktu paczkowania (lub importu towarów paczkowanych)? Więcej





2. Czy jest określony formularz zgłoszenia faktu paczkowania? Więcej





3. Do kogo wysłać zgłoszenie faktu paczkowania? Więcej





4. W jakich sytuacjach i w jaki sposób należy dokonać obowiązku aktualizacji danych zawartych w zgłoszeniu faktu paczkowania? Więcej





5. Kto jest paczkującym w rozumieniu ustawy o towarach paczkowanych?  Więcej
   Przygotowana odpowiedź zawiera też informacje związane z pytaniami podobnymi:
   Czy istnieje obowiązek umieszczania na etykiecie informacji na temat paczkującego w przypadku usługowego paczkowania towarów dla innego podmiotu? 
   Jak wygląda spełnienie obowiązku zgłoszenia faktu paczkowania towarów w przypadku zlecania paczkowania innemu podmiotowi gospodarczemu?





6. Kto jest importerem w rozumieniu ustawy o towarach paczkowanych? Więcej





7. Co jest towarem paczkowanym w rozumieniu ustawy? Więcej





8. Czy ustawa o towarach paczkowanych wdraża dyrektywy UE? Więcej





9. Czy przyrządy pomiarowe stosowane w procesie paczkowania podlegają kontroli metrologicznej? Więcej





10. Jakie są metody kontroli towarów paczkowanych? Więcej





11. Jakie są dopuszczalne błędy ilości towaru paczkowanego w opakowaniu (w tym nadmiaru towaru)? Więcej





12. Czy jest obowiązek oznaczania towarów paczkowanych znakiem „e”? Więcej





13. Jakie towary mogą być oznaczone znakiem „e”? Więcej





14. Gdzie jest określony wzór znaku „e”? Więcej





15. Czy na towarze może być znak „±”? Więcej





16. Jakie oznaczanie towaru wynika z ustawy o towarach paczkowanych? Więcej





17. Jak należy oznaczać gratis na towarach paczkowanych? Więcej





18. Jak powinno wyglądać oznaczenie ilości nominalnej na opakowaniu towaru? Więcej





19. Jaka jest wysokość liter i cyfr w oznaczeniu ilości nominalnej towaru paczkowanego? Więcej





20. W jakich warunkach paczkujący może stosować metodę referencyjną? Więcej





21. Czy system kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego może się opierać na dowolnej metodzie statystycznej? Więcej





22. Jakie są oznaczenia na butelce miarowej? Więcej





23. Które kontrole są bezpłatne, a które płatne i w jakiej wysokości? Więcej





24. Kto i w jakim stopniu ponosi odpowiedzialności za zgodność ilości rzeczywistej produktu z ilością deklarowaną (nominalną) na opakowaniu towaru paczkowanego oraz jakie są sankcje za wprowadzenie do obrotu partii towarów paczkowanych niespełniających wymagań? Więcej

Jeżeli wśród powyższych pytań nie znajduje się odpowiedź na Państwa problem prosimy o kontakt telefoniczny pod numerem (022) 581-9504 lub wysłanie zapytania na adres towpacz@gum.gov.pl.

Odpowiedzi na pytania:

1. Co powinno zawierać zgłoszenie faktu paczkowania (lub importu towarów paczkowanych)?

Obowiązek zgłaszania faktu paczkowania wynika z art. 12 ustawy o towarach paczkowanych.

Zgłoszenia należy dokonać co najmniej 14 dni przed rozpoczęciem paczkowania
produktów.

Zgłoszenie powinno zawierać co najmniej następujące informacje:

• oznaczenie paczkującego,




• siedzibę (miejsce zamieszkania) i adres,




• miejsce paczkowania lub w przypadku towarów importowanych miejsce ich składowania,




• określenie rodzaju paczkowanego produktu ze względu na jego konsystencję,




• informację, czy paczkujący zamierza oznaczać towary paczkowane wprowadzane do obrotu znakiem „e”, na zasadach określonych w rozdziale 3 ustawy o towarach paczkowanych.

W zakresie punktu 1 i 2 wystarczające jest podanie nazwy firmy przedsiębiorcy i adres jego siedziby (lub adres zamieszkania w przypadku osoby fizycznej), które są używane w obrocie gospodarczym przez zgłaszającego.

W określeniu konsystencji danego produktu może pomóc § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 października 2005 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących oznakowań towarów paczkowanych (Dz. U. Nr 211, poz. 1760), gdzie podane są konsystencje: stałe, płynne, półpłynne, maziste. W przypadku wątpliwości w określeniu konsystencji towaru paczkowanego producent może w zgłoszeniu podać opisowo rodzaj towaru wraz z jego konkretną nazwą.

Dodatkowo w zgłoszeniu można podać dane dotyczące kontaktu z przedsiębiorstwem (nr telefonu, fax, e-mail) oraz zakres ilości nominalnych paczkowanych produktów.

Zgłoszenie powinno być sporządzone w formie pisemnej i podpisane przez osobę (lub osoby) do tego uprawnione. Przy wypełnianiu zgłoszenia można skorzystać z przygotowanego formularza – Plik DOC.

Początek strony

2. Czy jest określony formularz zgłoszenia faktu paczkowania?

Tak jest określony formularz zgłoszeniowy. Formularz zgłoszeniowy - Plik DOC

Formularz po wypełnieniu wszystkich elementów (obowiązkowych i ewentualnie nieobowiązkowych) uzupełniony pieczątką firmową przedsiębiorstwa i podpisem osoby upoważnionej (lub osób uprawnionych) powinien zostać wysłany (listownie lub faxem) do dyrektora okręgowego urzędu miar, właściwego ze względu na siedzibę albo miejsce zamieszkania zgłaszającego fakt rozpoczęcia paczkowania produktów. Lista Okręgowych Urzędów Miar – wraz z obszarem działania

Początek strony 

3. Do kogo wysłać zgłoszenie faktu paczkowania?

Zgłoszenie faktu paczkowania powinno zostać wysłane do dyrektora okręgowego urzędu miar, właściwego ze względu na siedzibę albo miejsce zamieszkania zgłaszającego fakt rozpoczęcia paczkowania produktów. Lista Okręgowych Urzędów Miar – wraz z obszarem działania

 Początek strony

4. W jakich sytuacjach i w jaki sposób należy dokonać obowiązku aktualizacji danych zawartych w zgłoszeniu faktu paczkowania?

Wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 12 ustawy o towarach paczkowanych, paczkujący jest obowiązany zgłosić do dyrektora okręgowego urzędu miar, właściwego ze względu na siedzibę albo miejsce zamieszkania paczkującego, w terminie 14 dni od dnia ich powstania.

Zmiany podlegające aktualizacji zgłoszenia to np. zmiana nazwy przedsiębiorcy lub jego adresu, zmiana miejsca paczkownia lub uzupełnienie o nowe miejsce paczkowania, wprowadzanie do obrotu towarów o innej niż dotychczas konsystencji, zaniechanie paczkowania towarów oznaczanych dotychczas
znakiem „e”.

Zmiany dokonuje się w formie pisemnej przesyłając informacje do dyrektora okręgowego urzędu miar, właściwego ze względu na siedzibę albo miejsce zamieszkania przedsiębiorcy. Lista Okręgowych Urzędów Miar – wraz z obszarem działania

Początek strony  

5. Kto jest paczkującym w rozumieniu ustawy o towarach paczkowanych?

Przygotowana odpowiedź zawiera też informacje związane z pytaniami podobnymi:

1. Czy istnieje obowiązek umieszczania na etykiecie informacji na temat paczkującego w przypadku usługowego paczkowania towarów dla innego podmiotu?




2. Jak wygląda spełnienie obowiązku zgłoszenia faktu paczkowania towarów w przypadku zlecania paczkowania innemu podmiotowi gospodarczemu?

Zgodnie z art. 2 pkt. 11 ustawy o towarach paczkowanych,paczkującym jest przedsiębiorca w rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095, z późn. zm.), który odmierza porcje produktu, umieszcza je w opakowaniu jednostkowym i wprowadza towar paczkowany do obrotu po raz pierwszy;

Ponadto zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o towarach paczkowanych oznakowanie umieszczone na towarach paczkowanych powinno być łatwe do odczytania i dobrze widoczne, a także wykonane w sposób niedający się usunąć bez uszkodzenia opakowania. Dotyczy to w szczególności oznaczenia paczkującego (pkt 3).

Także z art. 20 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wynika, iż przedsiębiorca wprowadzający towar do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany do zamieszczenia na towarze, jego opakowaniu, etykiecie lub instrukcji informacji w języku polskim zawierających między innymi firmę przedsiębiorcy i jego adres.

Określony w ustawie o towarach paczkowanych obowiązek podawania na opakowaniu jednostkowym towaru paczkowanego oznaczenia paczkującego został sformułowany w sposób, który gwarantuje spójność krajowego systemu nadzoru nad paczkowaniem produktów i produkcją butelek miarowych. Dlatego też kwestię tę należy postrzegać w kontekście zasad organizacji i funkcjonowania systemu nadzoru, w którym kluczową rolę pełnią organy administracji miar. Z punktu widzenia tych podmiotów zatem bardzo istotna jest identyfikacja podmiotów paczkujących, będących w kręgu ich zainteresowania. Tak też został sformułowany wymóg w tym zakresie w dyrektywach z obszaru towarów paczkowanych (75/106/EWG i 76/211/EWG), których implementację stanowi ustawa o towarach paczkowanych.

Ustawa o towarach paczkowanych reguluje zasady odpowiedzialności za proces paczkowania i związanej z tym odpowiedzialności podmiotów paczkujących. Odpowiedzialność jest bowiem zasadniczą sprawą związaną z ochroną praw konsumenta i nie zależy od wyboru podmiotu, który tę odpowiedzialność zechce ponosić na zasadzie własnej deklaracji. Podmiot może ponosić odpowiedzialność po spełnieniu wszystkich ciążących na nim obowiązków i wymogów wynikających z obowiązujących aktualnie przepisów prawnych.

Zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w ustawie paczkujący ponosi bowiem odpowiedzialność za rzetelność deklaracji w zakresie ilości nominalnej produktu w opakowaniu. Na paczkującym zatem ciążą obowiązki, jakie w tym zakresie przewidują przepisy ustawy – zgłoszenie faktu paczkowania do organów administracji miar, a także zorganizowanie i przeprowadzenie kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego. Jeżeli dane przedsiębiorstwo chce ponosić odpowiedzialność za wyroby sprzedawane pod swoją marką (brak na opakowaniu zakładu fizycznie paczkującego dany wyrób), to w takim przypadku niezbędne jest przekazanie zgłoszenia faktu paczkowania zgodnie z art. 12 ustawy, gdzie należy wyszczególnić wszystkie miejsca paczkowania własnych produktów (ust. 2 pkt 3 ww. artykułu).

Należy również podkreślić, że przepisy ustawy o towarach paczkowanych nie regulują spraw związanych ze sposobem organizacji procesu paczkowania. Istotna jest natomiast, jak już wskazano powyżej, możliwość identyfikacji podmiotu ponoszącego faktyczną odpowiedzialność za proces paczkowania i dotrzymanie deklaracji w zakresie ilości nominalnej towaru paczkowanego. W związku z tym, w świetle wymagań określonych w ustawie o towarach paczkowanych, na opakowaniu jednostkowym powinna być oznaczona nazwa tego podmiotu, tj. paczkującego. Nie jest wymagane podawanie dodatkowo nazwy dystrybutora lub zleceniodawcy, jeśli nie jest nim paczkujący.

 Początek strony

6. Kto jest importerem w rozumieniu ustawy o towarach paczkowanych?

Zgodnie z art. 2 pkt 11 ustawy o towarach paczkowanych dla potrzeb ustawy przedsiębiorca wprowadzający na polski obszar celny towary paczkowane, zwany dalej „importerem”, traktowany jest jako paczkujący. A ponadto z art. 3 ust. 2. wynika, że importer towaru paczkowanego jest odpowiedzialny za spełnienie wymagań obowiązujących paczkującego zgodnie z ustawą (w tym np. zgłoszenie według art. 12 ustawy).

Po wejściu RP do Unii Europejskiej, rynek krajowy jest częścią Wspólnego Rynku Europejskiego, w którym obowiązuje zasada swobodnego przepływu towarów pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi. A zatem z dniem 1 maja 2004 r. towary wyprodukowane w krajach Unii Europejskiej nie są uznawane jako towary importowane. Użyte w przepisach ustawy o towarach paczkowanych określenie „importer" ma zastosowanie wyłącznie do przedsiębiorców sprowadzających towary z krajów spoza UE.

 Początek strony

7. Co jest towarem paczkowanym w rozumieniu ustawy?

Jak wynika z art. 2 pkt 15 ustawy o towarach paczkowanych, „towarem paczkowanym" jest produkt przeznaczony do sprzedaży, umieszczony w opakowaniu jednostkowym dowolnego rodzaju, którego ilość nominalna, jednakowa dla całej partii, odmierzona bez udziału nabywcy, nieprzekraczająca 50 kg lub 50 L nie może zostać zmieniona bez naruszenia opakowania.

 Początek strony

8. Czy ustawa o towarach paczkowanych wdraża dyrektywy UE?

Tak ustawa o towarach paczkowanych wraz z aktami wykonawczymi wdraża następujące Dyrektywy UE dotyczące towarów paczkowanych:

• Dyrektywa Rady 75/106/EWG z dnia 19 grudnia 1974 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do objętościowego uzupełniania niektórych płynów w opakowaniach jednostkowych (Dz. Urz. WE L 42 z 15.02.1975, z późn. zm.) zmieniona przez Dyrektywy: 78/891/EWG, 79/1005/EWG, 85/10/EWG, 88/316/EWG, 89/676/EWG,




• Dyrektywa Rady 75/107/EWG z dnia 19 grudnia 1974 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do butelek wykorzystywanych jako pojemniki pomiarowe (Dz. Urz. WE L 42 z 15.02.1975),




• Dyrektywa Rady 76/211/EWG z dnia 20 stycznia 1976 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do paczkowania według masy lub objętości niektórych produktów w opakowaniach jednostkowych (Dz. Urz. WE L 46 z 21.02.1976 z późn .zm.) zmieniona Dyrektywą 78/891/EWG,




• Dyrektywa Rady 80/232/EWG z dnia 19 marca 1986 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do nominalnych ilości i nominalnych pojemności dopuszczalnych w odniesieniu do niektórych produktów w opakowaniach jednostkowych (Dz. Urz. WE L 51 z 25.02.1980, z późn. zm.) zmieniona Dyrektywami: 86/96/EWG, 87/356/EWG.

 Początek strony

9. Czy przyrządy pomiarowe stosowane w procesie paczkowania podlegają kontroli metrologicznej?

Przyrządy pomiarowe stosowane do kontroli wewnętrznej ilości rzeczywistej towarów paczkowanych powinny posiadać ważne dowody prawnej kontroli metrologicznej (jeżeli podlegają prawnej kontroli metrologicznej na podstawie odrębnych przepisów) lub deklaracji zgodności.

Przyrządy pomiarowe, które mogą być stosowane w dziedzinach określonych w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach (Dz. U. z 2004 r. Nr 243, poz. 2441 z późn. zm.), w tym w ochronie praw konsumenta, i są określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 27 grudnia 2007 r. w sprawie rodzajów przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej oraz zakresu tej kontroli (Dz. U. z 2008 r. Nr 3, poz. 13) podlegają prawnej kontroli metrologicznej.

Z dobrej praktyki metrologicznej wynika, że przyrządy pomiarowe stosowane przy kontroli towarów paczkowanych nie podlegające obowiązkowi legalizacji powinny być okresowo wzorcowane przez administrację miar lub laboratoria akredytowane w zakresie wzorcowania tych przyrządów. Więcej informacji znajduje się w Poradniku dotyczącym organizacji systemu kontroliwewnętrznej ilości towaru paczkowanego. Plik PDF z poradnikiem dla paczkujących

 Początek strony

10. Jakie są metody kontroli towarów paczkowanych?

Zgodnie z § 3 załącznika nr 2 do ustawy o towarach paczkowanych ilość rzeczywistą towaru paczkowanego, wyrażoną w jednostkach masy, wyznacza się bezpośrednio przez pomiar masy. Ilość rzeczywistą towaru paczkowanego, wyrażoną w jednostkach objętości, wyznacza się w zależności od właściwości produktu:

• bezpośrednio przez pomiar objętości,




• pośrednio przez pomiar masy i gęstości.

Błąd pomiaru podczas wyznaczania ilości rzeczywistej towaru paczkowanego nie powinien przekraczać 20 % dopuszczalnej ujemnej wartości błędu ilości towaru paczkowanego (T₁).

Więcej informacji na temat metod i przyrządów pomiarowych stosowanych w kontroli towarów paczkowanych znajduje się w Poradniku dotyczącym organizacji systemu kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego. Plik PDF z poradnikiem dla paczkujących

 Początek strony

11. Jakie są dopuszczalne błędy ilości towaru paczkowanego w opakowaniu (w tym nadmiaru towaru)?

Zgodnie z § 1 załącznika nr 2 do ustawy o towarach paczkowanych partia towarów paczkowanych powinna spełniać jednocześnie następujące wymagania metrologiczne dotyczące:

1. dopuszczalnej ujemnej wartości błędu ilości (niedoboru) towaru paczkowanego,




2. średniej ilości rzeczywistej produktu w opakowaniu w stosunku do jego ilości nominalnej.

Średnia ilość rzeczywista towaru paczkowanego,wyznaczona podczas kontroli partii towaru paczkowanego, powinna być niemniejsza niż:

1. ilość nominalna towaru paczkowanego w przypadku kontroli całej partii towarów,




2. wartość podana w tabeli 4 załącznika nr 2 do ustawy - dla próbek, które nie ulegają zniszczeniu podczas badania lub w tabeli 5 załącznika nr 2 do ustawy - dla próbek, które ulegają w badaniu zniszczeniu - w przypadku zastosowania statystycznej metody oceny partii.

Dopuszczalną ujemną wartość błędu ilości towaru paczkowanego T₁ ustala się zgodnie z tabelą 1 podaną w § 1 załącznika nr 2 do ustawy. Tabela 1 (Plik PDF).

W kontrolowanej partii nie więcej niż 2% towarów paczkowanych może mieć błąd ilości towaru paczkowanego co najwyżej dwukrotnie większy niż błąd T₁ podany w tabeli 1.

W kontrolowanej partii nie może być towarów paczkowanych, których błąd ujemny przekracza dwukrotną wartość błędu T₁ podanego w tabeli 1.

Nie określa się dodatniej wartości błędu ilości towaru paczkowanego T (nadmiaru ilości towaru w opakowaniu).

 Początek strony

12. Czy jest obowiązek oznaczania towarów paczkowanych znakiem „e”?

Zgodnie z art. 15 ustawy o towarach paczkowanych paczkujący może na własną odpowiedzialność oznaczać znakiem „e” towary paczkowane, jeżeli towary te oraz proces kontroli paczkowania produktów spełniają warunki określone w rozdziale nr 3 ustawy.

Znak „e” oznacza gwarancję paczkującego, że towar paczkowany spełnia wymagania określone w przepisach rozdziału nr 3 ustawy.

 Początek strony

13. Jakie towary mogą być oznaczone znakiem „e”?

Zgodnie z art. 14 ustawy o towarach paczkowanych oznaczanie znakiem „e” stosuje się do towarów paczkowanych wprowadzanych do obrotu w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej wyrażonej w jednostkach masy lub objętości, która jest nie mniejsza niż 5 g lub 5 ml i nie większa niż 10 kg lub 10 l.

 Początek strony

14. Gdzie jest określony wzór znaku „e”?

Wzór znaku „e” określa załącznik nr 3 do ustawy o towarach paczkowanych.

Wzór znaku „e” można znaleźć też na stronie internetowej European Cooperation in Legal Metrology (WELMEC): www.welmecwg6.org.

Wzór znaku ”e”

Umieszczanie na opakowaniach znaków podobnych do znaku „e” jest zabronione.

Znak „e”, o wysokości co najmniej 3 mm, umieszcza się na opakowaniu obok oznaczenia nominalnej masy lub objętości.

15. Czy na towarze może być znak „±”?

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o towarach paczkowanych oznakowanie umieszczone na towarach paczkowanych powinno być łatwe do odczytania i dobrze widoczne, a także wykonane w sposób niedający się usunąć bez uszkodzenia opakowania. Dotyczy to w szczególności ilości nominalnej produktu (pkt 2). Dodatkowo ustawa mówi wyłącznie o dopuszczalnej ujemnej wartości błędu ilości towaru paczkowanego, nie precyzując wartości dodatniej. W związku z tym oznaczanie na opakowaniu „masa (pojemność) nominalna ± błąd dopuszczalny” jest niezgodne z ustawą a także nie wynika z odrębnych przepisów.

 Początek strony

16. Jakie oznaczanie towaru wynika z ustawy o towarach paczkowanych?

Zgodnie z art. 7 ust. 1 oznakowanie umieszczone na towarach paczkowanych powinno być łatwe do odczytania i dobrze widoczne, a także wykonane w sposób niedający się usunąć bez uszkodzenia opakowania. Poza wymaganiami dotyczącymi oznakowania produktów określonymi w przepisach odrębnych, towary paczkowane wprowadzane do obrotu powinny posiadać następujące
oznakowania:

1. nazwę produktu,




2. ilość nominalną produktu,




3. oznaczenie paczkującego.

Z art. 15 ust. ust. 4 ustawy o towarach paczkowanych wynika, że znak „e”, o wysokości co najmniej 3 mm, umieszcza się na opakowaniu obok oznaczenia nominalnej masy lub objętości.

Ponadto z § 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 października 2005 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących oznakowań towarów paczkowanych (Dz. U. Nr 211, poz. 1760) wynikają następujące obowiązki:

Nazwę produktu, nazwę paczkującego i jego adres oraz ilość nominalną produktu podaje się na opakowaniu jednostkowym, etykiecie lub przywieszce trwale złączonej z towarem paczkowanym.

Na opakowaniu jednostkowym, etykiecie lub przywieszce trwale złączonej z towarem paczkowanym, oprócz ilości nominalnej produktu, może być podana pojemność opakowania. W przypadku zamieszczenia na opakowaniu jednostkowym informacji o jego pojemności wskazanie wielkości poprzedza się określeniem „pojemność opakowania".

Ilość nominalną produktu w opakowaniu wyraża się, w zależności od konsystencji danego produktu, w jednostkach:

1. objętości - w przypadku konsystencji płynnej;




2. masy - w przypadku konsystencji stałej, półpłynnej, mazistej, stanowiącej mieszaninę stałej i płynnej albo stanowiącej część stałą z mieszaniny stałej i płynnej;




3. stosowanych powszechnie w praktyce handlowej dla danych towarów paczkowanych, w szczególności ilość nominalna produktu o konsystencji płynnej może być wyrażana w jednostkach masy, a produktu o konsystencji stałej lub półpłynnej w jednostkach objętości, jeżeli użyte jednostki będą stanowić dokładną i wystarczającą informację dla nabywcy
   towaru paczkowanego.

Oznakowanie ilości nominalnej towaru paczkowanego może być poprzedzone dodatkowym napisem, odpowiednio: „objętość netto”, „masa netto” lub „zawartość netto”.

Wartość liczbowa ilości nominalnej towaru paczkowanego może zawierać ułamek dziesiętny z nie więcej niż trzema cyframi po przecinku.

Nazwy i oznaczenia jednostek miar stosowane w oznakowaniu towarów paczkowanych są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia Tabela (Plik PDF) .

Minimalna wysokość cyfr i liter w oznakowaniu ilości nominalnej towaru paczkowanego jest określona w załączniku nr 2 do rozporządzenia. Tabela (Plik PDF)

Dodatkowa informacja o zasadzie ujętej w zaleceniu Międzynarodowej Organizacji Metrologii Prawnej OIML Nr R79 - Labelling requirements for prepackaged products (edition 1997). W tablicy 2 załącznika normatywnego A pt. „Units of measurement and symbols” do ww. zalecenia określono przedziałami sposób wyboru formy zapisu ilości nominalnej towaru paczkowanego. W tym dokumencie dla:
- objętości poniżej 1000 ml określono jednostkę miary ml (mL);
- objętości równej i powyżej 1000 ml określono jednostkę miary l (L);
- masy poniżej 1 g określono jednostkę miary mg;
- masy od 1 g do 1000 g określono jednostkę miary g;
- masy równej i powyżej 1000 g określono jednostkę miary kg.
Zalecenie dostępne jest na stronie internetowej www.oiml.org w linku OIML Publications.

 Początek strony

17. Jak należy oznaczać gratis na towarach paczkowanych?

Zgodnie z art. 7 ustawy o towarach paczkowanych oznakowanie umieszczone na towarach paczkowanych powinno być łatwe do odczytania i dobrze widoczne, a także wykonane w sposób niedający się usunąć bez uszkodzenia opakowania. Poza wymaganiami dotyczącymi oznakowania produktów określonymi w przepisach odrębnych, towary paczkowane wprowadzane do obrotu powinny posiadać oznakowanie w szczególności ilości nominalnej produktu.

Natomiast zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 października 2005 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących oznakowań towarów paczkowanych (Dz. U. Nr 211 poz. 1760) ilość nominalną produktu podaje się na opakowaniu jednostkowym, etykiecie lub przywieszce trwale złączonej z towarem paczkowanym. Ponadto minimalna wysokość cyfr (w liczbie określającej ilość nominalną) i liter (w symbolu lub nazwie jednostki miary) w oznakowaniu ilości nominalnej towaru paczkowanego jest określona w załączniku nr 2 do ww. rozporządzenia (§ 2 ust. 3 ww. rozporządzenia).

W ustawie o towarach paczkowanych jak i w rozporządzeniach wykonawczych zostały określone tylko ogólne zasady oznaczenia towarów paczkowanych poprzez wskazanie ilości nominalnej. Tylko oznaczenie na opakowaniu deklarowanej ilości nominalnej towaru w opakowaniu określają powyższe przepisy natomiast wszelkie informacje dodatkowe umieszczane po ilości nominalnej (np. w nawiasie) traktowane są jak dodatkowe informacje, które producent chce przekazać konsumentowi.

I tak przykładowe oznaczenie produktu może być następujące: „e 750 g” lub „750 g e” (ilość nominalna 750 g plus oznaczenie znakiem „e”, które może występować opcjonalnie). Natomiast, jeżeli producent chce wyszczególnić promocję (gratis), to zapis ilości nominalnej może być uzupełniony o informacje dodatkowe w nawiasie np.: „e 750 g (500 g + gratis 250 g)”. W przypadku różnych produktów występujących w opakowaniu pod wspólną nazwą jako towar paczkowany (np. poszczególne składniki gotowego ciasta) oznaczenie ilości nominalnej zawsze powinno wskazywać na ilość będącą sumą wszystkich elementów bowiem poszczególne składniki (elementy) nie stanowią oddzielnych towarów przeznaczonych do sprzedaży.

Wygląd i szata graficzna opakowania (a więc sposób umieszczenia oznaczenia ilości nominalnej jak i informacji dodatkowych) jest indywidualną sprawą producenta towaru paczkowanego.

 Początek strony

18. Jak powinno wyglądać oznaczenie ilości nominalnej na opakowaniu towaru?

Przy zapisywaniu wartości wielkości należy zostawić odstęp między wartością liczbową a oznaczeniem jednostki miary co wynika z § 16 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 listopada 2006 r. w sprawie legalnych jednostek miar (Dz. U. Nr 225, poz. 1638).

Z art. 15 ust. 4 ustawy o towarach paczkowanych wynika, że znak „e”, o wysokości co najmniej 3 mm, umieszcza się na opakowaniu obok oznaczenia nominalnej masy lub objętości. Najczęściej znak „e” występuje przed lub po oznaczeniu ilości nominalnej.
I tak przykładowe oznaczenie ilości nominalnej na opakowaniu towaru może być następujące: „e 750 g” lub „750 g e” (ilość nominalna 750 g plus oznaczenie znakiem „e”, które może występować opcjonalnie).

 Początek strony

19. Jaka jest wysokość liter i cyfr w oznaczeniu ilości nominalnej towaru paczkowanego?

Z art. 15 ust. ust. 4 ustawy o towarach paczkowanych wynika, że znak „e”, o wysokości co najmniej 3 mm, umieszcza się na opakowaniu obok oznaczenia nominalnej masy lub objętości.

W załączniku nr 2 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 października 2005 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących oznakowań towarów paczkowanych (Dz. U. Nr 211, poz. 1760) określona jest minimalna wysokość cyfr i liter w oznakowaniu ilości nominalnej towaru paczkowanego. Tabela (Plik PDF)

20. W jakich warunkach paczkujący może stosować metodę referencyjną?

Zgodnie z art. 8 ustawy o towarach paczkowanych paczkujący jest odpowiedzialny za to, aby towar paczkowany spełniał wymagania określone w ustawie. W szczególności ponosi on odpowiedzialność za zapewnienie, że ilość rzeczywista odpowiada ilości nominalnej podanej na opakowaniu jednostkowym.

Partię towaru paczkowanego uznaje się za spełniającą powyższe wymagania, jeżeli wynik kontroli przeprowadzonej według metody referencyjnej lub metody o skuteczności co najmniej takiej samej jak skuteczność metody referencyjnej jest pozytywny.

Opis metody referencyjnej kontroli towarów paczkowanych zawiera załącznik nr 2 do ustawy.

Jeżeli w zakładzie paczkującym przyjęto do kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego metodę referencyjną, to należy ją stosować zgodnie z opisem przedstawionym w załączniku nr 2 do ustawy. Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy partia towaru paczkowanego jest to określona liczba jednakowych towarów paczkowanych, o takiej samej ilości nominalnej, zapakowanych w tych samych warunkach i w określonym przedziale czasu. Z § 2 ust. 3 załącznika nr 2 do ustawy wynika, że jeżeli partia brana jest z linii paczkującej, to liczność partii stanowią wszystkie towary przyjęte przez system kontrolny paczkującego, zapakowane w czasie jednej godziny przy maksymalnej wydajności linii. W zależności od liczności partii pobierana jest próbka towaru paczkowanego definiowana jako pobrana losowo z partii określona liczba towarów paczkowanych, na podstawie której dokonuje się oceny partii
(art. 2 pkt 14 ustawy). W przypadku wyboru kontroli nieniszczącej w § 4 i § 6 ust. 3 lit. a załącznika nr 2 do ustawy (w szczególności w Tabeli 2 i 4) określona jest wielkość próbki dla różnej liczby towarów paczkowanych w partii. I tak dla partii o liczności np. 2000 sztuk/godzinę próbka do kontroli wynosi 50 sztuk a w przypadku konieczności wykonania dla poprawnej oceny partii kontroli dwustopniowej wynosi 100 sztuk (2 x 50 sztuk).

 Początek strony

21. Czy system kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego może się opierać na dowolnej metodzie statystycznej?

Zgodnie z art. 9 ustawy o towarach paczkowanych paczkujący jest odpowiedzialny za zorganizowanie i przeprowadzanie kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego. Kontroli dokonuje się przez zbadanie każdej sztuki towaru paczkowanego lub przez zbadanie próbki, zgodnie z przyjętym dowolnym systemem kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego. Partię towaru paczkowanego uznaje się za spełniającą wymagania określone w ustawie, jeżeli wynik kontroli przeprowadzonej według metody referencyjnej lub metody o skuteczności co najmniej takiej samej jak skuteczność metody referencyjnej jest pozytywny (art. 8 ust. 2 ustawy).

Zatem zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w ustawie paczkujący ponosi odpowiedzialność za rzetelność deklarowanej na opakowaniu jednostkowym ilości nominalnej produktu określonej w towarze paczkowanym. Na paczkującym zatem ciążą obowiązki, jakie w tym zakresie przewidują przepisy ustawy, tj. zgłoszenie faktu paczkowania do organów administracji miar, a także zorganizowanie i przeprowadzenie kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego według dowolnej, przyjętej przez siebie metody. Warunkiem jedynie jest, aby wynik kontroli partii towaru przeprowadzonej przy
zastosowaniu tej metody był co najmniej taki sam lub lepszy, niż wynik uzyskany przy zastosowaniu metody referencyjnej. Paczkujący zatem odpowiedzialny jest za przygotowanie i stosowanie takiego systemu kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego, który powinien zapewnić spełnienie
wymagań ustawy w zakresie dotyczącym ilości rzeczywistej produktu w towarze paczkowanym (partie towaru paczkowanego wprowadzone do obrotu powinny spełniać kryteria ich dopuszczalności).

Należy podkreślić, że zgodnie z ustawą o towarach paczkowanych to paczkujący jest odpowiedzialny za to, aby towar paczkowany spełniał wymagania określone w ustawie i za zapewnienie, że ilość rzeczywista odpowiada ilości nominalnej podanej na opakowaniu jednostkowym. A zatem paczkujący
opracowując system kontroli wewnętrznej ilości towaru paczkowanego posiada dowolność jego wyboru, musi być jednak w pełni przekonany o jego prawidłowości tzn. czy przyjęty przez niego system zapewnia skuteczność co najmniej taką jak metoda referencyjna.

 Początek strony

22. Jakie są oznaczenia na butelce miarowej?

Zgodnie z art. 21 ustawy o towarach paczkowanych producent butelek może na własną odpowiedzialność oznaczać je znakiem „3” o wysokości co najmniej 3 mm, stanowiącym gwarancję producenta, że butelka spełnia wymagania określone w ustawie. Wymagania metrologiczne dotyczące butelek miarowych zawiera załącznik nr 4 do ustawy. Wzór znaku „3” określa załącznik nr 5 do ustawy.

Butelka miarowa (art. 22 ustawy) powinna posiadać łatwe
do odczytania, dobrze widoczne oraz nieusuwalne oznakowania:

1. na boku, przy krawędzi dna lub na dnie:
   a) wartości pojemności nominalnej w litrach, centylitrach lub mililitrach, podane wraz z symbolem zastosowanej jednostki miary, cyframi o wysokości co najmniej:
   - 3 mm, jeżeli nominalna pojemność jest mniejsza od 20 cl,
   - 4 mm, jeżeli nominalna pojemność wynosi od 20 cl do 100 cl,
   - 6 mm, jeżeli nominalna pojemność jest większa od 100 cl,
   b) znak identyfikacyjny producenta,
   c) znak „3”,



2. 
   

   na dnie lub przy krawędzi dna w sposób zapewniający rozróżnienie z oznakowaniami, o których mowa wyżej, cyframi o tej samej wysokości, w jakich jest wyrażana odpowiednia pojemność nominalna, zgodnie z metodą lub metodami napełniania:
   a) wartość pojemności brzegowej wyrażonej w centylitrach bez symbolu cl lub
   b) wartość odległości, wyrażonej w milimetrach, od poziomu krawędzi do poziomu napełnienia odpowiadającego pojemności nominalnej z symbolem mm.

Na butelce mogą być umieszczane inne oznakowania, pod warunkiem że nie będą podobne do oznakowań, o których mowa powyżej.

Aktualny rejestr znaków identyfikacyjnych producentów butelek miarowych znajduje się na stronie internetowej Głównego Urzędu Miar (http://gum.bip.ornak.pl/pl/bip/rejestry).

 Początek strony

23. Które kontrole są bezpłatne, a które płatne i w jakiej wysokości?

Za czynności wykonywane przez Dyrektora właściwego terytorialnie Okręgowego Urzędu Miar związane z kontrolą planową towarów paczkowanych pobierane są opłaty (art. 19 ust. 2 ustawy) zgodnie z przepisami ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach.

Za czynności wykonywane przez Dyrektora właściwego terytorialnie Okręgowego Urzędu Miar lub Naczelnika właściwego terytorialnie Obwodowego Urzędu Miar związane z kontrolą doraźną towarów
paczkowanych nie pobiera się opłaty od paczkującego (art. 13 ust. 2 ustawy), chyba że w ich wyniku zostanie stwierdzone, że sprawdzona partia towaru paczkowanego nie spełnia wymagań dopuszczenia do obrotu w rozumieniu przepisów ustawy, to w takim przypadku pobierane są opłaty jak za kontrole planowe, o których mowa w art. 19 ust. 2 ustawy.

Wysokość należnych opłat, o których mowa w art. 24 ust. 2 pkt 11 ustawy Prawo o miarach (tzn. za czynności związane z kontrolą towarów paczkowanych) ustala organ administracji miar w drodze decyzji, biorąc pod uwagę charakter, zakres i czas trwania wykonanych czynności oraz
obowiązujące stawki godzinowe za czas pracy pracowników administracji miar. Wysokość opłat za ww. czynności oblicza się mnożąc kwotę stawki godzinowej (150 zł - § 1 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 października 2004 r. w sprawie opłat za czynności urzędowe wykonywane przez organy administracji miar i podległe im urzędy, Dz. U. Nr 229, poz. 2309 z późn. zm.) przez liczbę godzin, podczas których wykonano czynności. Każda rozpoczęta godzina liczy się jako pełna - zgodnie z § 1 ust. 3 ww. rozporządzenia.

Za czas kontroli uznaje się faktyczny czas trwania czynności kontrolnych u przedsiębiorcy. Zgodnie z § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia w przypadku wystąpienia podczas dokonywania czynności urzędowych dodatkowych kosztów postępowania wysokość opłaty za daną czynność ulega zwiększeniu o te koszty. Za koszty dodatkowe (§ 13 ust. 2), uważa się dodatkowe wydatki bezpośrednio związane z daną czynnością urzędową, poniesione przez administrację miar, a w szczególności koszty:

1. podróży służbowych pracowników administracji miar, w wysokości wynikającej z przepisów wydanych na podstawie art. 77⁵ § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.);




2. transportu kontrolnych przyrządów pomiarowych, służących do wykonywania czynności urzędowych, do miejsca wykonywania czynności związanych z prawną kontrolą metrologiczną i kontrolą towarów paczkowanych oraz z powrotem, w wysokości stanowiącej iloczyn liczby przejechanych kilometrów i stawki za jeden kilometr, która nie może być wyższa niż:
   a) 0,4894 zł - dla samochodu o pojemności skokowej silnika do 900 cm³,
   
   b) 0,7846 zł - dla samochodu o pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm³.

Tak więc kontrola planowa dotyczy tylko paczkujących oznaczających towary znakiem „e” i wykonywana jest nie częściej niż raz w roku. Każda kontrola planowa jest płatna a opłata naliczana jest zgodnie z powyższymi zasadami. Natomiast za kontrolę doraźną pobierana jest opłata jak za kontrole planowe, tylko w przypadku, gdy w jej wyniku zostanie
stwierdzone, że sprawdzona partia towaru paczkowanego nie spełnia wymagań dopuszczenia do obrotu w rozumieniu przepisów ustawy. W pozostałych przypadkach kontrole doraźne są bezpłatne.

 Początek strony

24. Kto i w jakim stopniu ponosi odpowiedzialności za zgodność ilości rzeczywistej produktu z ilością deklarowaną (nominalną) na opakowaniu towaru paczkowanego oraz jakie są sankcje za wprowadzenie do obrotu partii towarów paczkowanych niespełniających wymagań?

Zgodnie z art. 3 ustawy paczkujący może wprowadzać do obrotu tylko towary paczkowane spełniające wymagania określone w ustawie. Ponadto importer towaru paczkowanego jest odpowiedzialny za spełnienie wymagań obowiązujących paczkującego zgodnie z ustawą.

Paczkujący jest odpowiedzialny za to, aby towar paczkowany spełniał wymagania określone w ustawie. W szczególności ponosi on odpowiedzialność za zapewnienie, że ilość rzeczywista odpowiada ilości nominalnej podanej na opakowaniu jednostkowym (art. 8 ust. 1).

Przepisy karne za naruszenie przepisów ustawy zostały określone w rozdziale 5 ustawy. Podlega karze grzywny do 20.000 złotych (art. 29), kto paczkuje lub wprowadza do obrotu towary paczkowane oznaczone znakiem „e”, niespełniające wymagań określonych w ustawie dla tego
znaku.

Podlega również karze grzywny do 1.000 złotych (art. 31) kto, będąc odpowiedzialnym za działalność produkcyjną lub za kontrolę ilości rzeczywistej, nie przestrzega obowiązków wynikających z przyjętego systemu kontroli wewnętrznej ilości towarów paczkowanych lub prowadzi wymaganą dokumentację tych systemów nierzetelnie.

Powyższe przepisy karne dotyczą przedsiębiorcy w rozumieniu art. 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.

Organy administracji miar są uprawnione także do nałożenia grzywny w drodze mandatu karnego w przypadkach określonych w art. 26 ust. 1 ustawy Prawo o miarach, a w szczególności za:

1. wyrażanie wartości wielkości fizycznych w jednostkach miar innych niż legalne,




2. wprowadzanie do obrotu lub użytkowania, stosowanie bądź przechowywanie w stanie gotowości do użycia przyrządy pomiarowe, podlegające prawnej kontroli metrologicznej, bez wymaganych dowodów tej kontroli lub niespełniające wymagań metrologicznych,




3. użytkowanie przyrządów pomiarowych wykorzystywanych w np. ochronie praw konsumenta i obrocie handlowym, niezgodnie z warunkami właściwego ich stosowania,




4. świadome utrudnianie organom administracji miar wykonywanie ich zadań w zakresie sprawowania nadzoru.

 Początek strony